Dolar amerykański (oficjalna nazwa - United States Dollar, międzynarodowy skrót - USD) - oficjalna waluta USA, Portoryko, Mikronezji, Marianów Północnych, Palau, Wysp Marshalla, Panamy, Ekwadoru (od 2000), Salwadoru (od 2001), Timoru Wschodniego. Jeden dolar amerykański dzieli się na sto centów amerykańskich. Często zapisuje się go za pomocą symbolu $.
Nazwa dolara pochodzi od dawnej srebrnej monety - talara. 6 lipca 1785 roku dolar został oficjalną jednostką pieniężną USA. Od tego momentu można używać każdego kiedykolwiek wyemitowanego znaku pieniężnego w USA.
Wartość dolara oparta była na parytecie złota. Parytet przyjęty w 1934 roku wynosił 38 dolarów za uncję. W roku 1971 USA wycofał się z tego parytetu. W roku 1972 uncja złota osiągnęła cenę 42 dolarów. W 1973 r. USA całkowicie odeszły od powiązania wartości dolara ze złotem – odtąd dolar stał się walutą płynną.
|
 |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Papier, na którym są drukowane amerykańskie banknoty składa się z około 75% bawełny i 25% lnu. Szczegółowy skład papieru jest tajny. Aby był jeszcze trudniejszy do podrobienia w mieszankę papieru wtapia się niebieskie i czerwone nitki. Banknot $100 w obiegu funkcjonuje ok. 9 lat, żywotność banknotu dwudziestodolarowego wynosi ok. 4 lat, natomiast $1 niszczy się przed upływem 2 lat. Średnio mennica państwowa musi wymieniać banknoty co 5 lat.
W najbliższym czasie banknot o nominale $1 z powodu zbyt dużego kosztu produkcji zostanie zastąpiony monetą $1.